Χριστουγεννιάτικο Παζάρι στην ΠΡΑΞΗ

Τις φετινές γιορτές η ΠΡΑΞΗ οργανώνει το 4ο κατά σειρά Χριστουγεννιάτικο Παζάρι της. Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος, διαθέτουμε προς πώληση, σε συμβολική τιμή, ποικίλες δημιουργίες και προϊόντα: πρωτοχρονιάτικα γούρια, ετήσιες ατζέντες, μικροαντικείμενα, κοσμήματα, διακοσμητικά κ.α. 

Αγοράζοντας προϊόντα από το Παζάρι μας, στηρίζετε την προσπάθεια του Δικτύου να συνεχίσει το αλληλέγγυο έργο του για να προσφέρει στους πιο ευάλωτους συνανθρώπους μας. Με τα έσοδα του παζαριού θα καλυφθούν σημαντικά λειτουργικά έξοδα του χώρου, που μας φιλοξενεί όλο αυτό το διάστημα. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε τους καθημερινούς αγώνες και το αλληλέγγυο έργο μας, προσφέροντας πολύτιμη στήριξη σε ανθρώπους του δήμου μας που έχουν ανάγκη.

Σας περιμένουμε λοιπόν, από σήμερα και για όλη τη διάρκεια των γιορτών και ημέρες Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή, 7μ.μ. με 9 μ.μ., στο χώρο της ΠΡΑΞΗΣ, Θουκυδίδου 75, στον Άγιο Δημήτριο!

Κυριακή 4/12, πίνουμε απογευματινό καφέ στην ΠΡΑΞΗ!

Ο Δεκέμβρης πλησιάζει και αποφασίσαμε να ...θερμάνουμε τις σχέσεις μας. Σας προσκαλούμε την Κυριακή 4/12 στις 19:00 για καφέ στην ΠΡΑΞΗ!

Κερνάμε καφεδάκι της παρέας και εκθέτουμε τις γιορτινές -και όχι μόνο- δημιουργίες των πιο ...καλλιτεχνικών μας μελών.

Σας περιμένουμε, την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου, στο χώρο του Δικτύου (Θουκυδίδου 75, Αγ. Δημήτριος, 17342).

Κανείς μόνος του στην κρίση!

Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίου Δημητρίου η "Πράξη"

Θουκυδίδου 75, Άγιος Δημήτριος
699 6543 800 (Καθημερινά 19:00-21:00)​
693 2528 205 
ipraxiallilegiis@gmail.com



Άλμπερτ Κουράντ: Ο άνθρωπος που κινηματογράφησε το τανκ στο Πολυτεχνείο

Ο Άλμπερτ Κουράντ έχει γυρίσει το φιλμ που έχει προβληθεί τις περισσότερες φορές στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας συνειδήσεις και την ιστορία. Χωρίς τις εικόνες από το φιλμ, η μεταπολιτευτική πορεία της χώρας ίσως ήταν διαφορετική: πρόκειται για τα 35 δευτερόλεπτα της εισβολής του τανκ στο Πολυτεχνείο, τον Νοέμβριο του 1973.

Γεννήθηκε το 1928 στο Άμστερνταμ και εργαζόταν ως δημοσιογράφος από το 1955. Παντρεμένος με την Ελένη Νικολοπούλου,το 1965 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και εργάστηκε ως ανταποκριτής στην Αθήνα για την ολλανδική και τη βελγική τηλεόραση καθώς και για ολλανδικές εφημερίδες.

Κατά την περίοδο της επταετίας, αντίθετα με πολλούς συναδέλφους του ξένους ανταποκριτές όπως ο διαβόητος Μαρκ Μαρσώ της Le Monde,όχι μόνο συνέχισε να καταγράφει τα βασανιστήρια και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά προσπάθησε να βοηθήσει την ελληνική αντίσταση. Η χούντα τον απέλασε δυο φορές από την Ελλάδα, για να επανέρχεται πάντα κάτω από κινηματογραφικές συνθήκες. Στην πρώτη από αυτές τις επιστροφές, μπόρεσε να καταγράψει την ιστορική στιγμή, από ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο Ακροπόλ.

Για την αντιδικτατορική του δράση, τιμήθηκε με παράσημο από τον βασιλιά του Βελγίου και τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας,τον Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 και την Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος χιούμορ και αγάπη για την ζωή. Πέθανε στις 13 Ιουλίου [2013] στο Άμστερνταμ.

Η συνέντευξη στον Στέλιο Κούλογλου που ακολουθεί, ήταν από τις τελευταίες που έδωσε.

20 Νοεμβρίου: Προβολή ντοκιμαντέρ στην ΠΡΑΞΗ

Την Κυριακή 20 Νοεμβρίου το Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίου Δημητρίου "η Πράξη" σας προσκαλεί στην προβολή του ντοκιμαντέρ "Η Αληθινή Ιστορία της 17 Νοέμβρη" του Στέλιου Κούλογλου. Η προβολή είναι αφιερωμένη στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Δικτύου (Θουκυδίδου 75, Άγιος Δημήτριος) στις 19:30

Η ιστορία της αντίστασης των φοιτητών στην δικτατορία της 21ης Απριλίου, βασισμένη σε πρωτότυπο κινηματογραφικό υλικό από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και μαρτυρίες στελεχών του φοιτητικού κινήματος, μελών παράνομων αντιστασιακών οργανώσεων που είχαν υιοθετήσει δυναμικές μορφές πάλης εναντίον της χούντας, πανεπιστημιακών, καλλιτεχνών αλλά και ανθρώπων που υπηρέτησαν το καθεστώς των συνταγματαρχών.

Σας περιμένουμε!

City Plaza: 185 μέρες και νύχτες αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας

Στις 22 Απριλίου 2016 η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες κατέλαβε το κλειστό επί επταετία ξενοδοχείο City Plaza στην οδό Αχαρνών 78 προκειμένου να στεγαστούν οικογένειες προσφύγων που εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα μετά τη Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας τον Μάρτιο. Θεωρήσαμε πως ένα κλειστό ξενοδοχείο διαθέτει τις απαραίτητες προϋποθέσεις μόνιμης και αξιοπρεπούς στέγασης πολλών προσφυγικών οικογενειών, στον αντίποδα της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής του εγκλεισμού χιλιάδων προσφύγων σε άθλια κέντρα εκτός του οικιστικού ιστού, που μόνο κοινωνικό αποκλεισμό και απελπισία παράγουν. Ταυτόχρονα, η θέση το συγκεκριμένου ξενοδοχείου, σε μια περιοχή συγκέντρωσης προσφύγων αποτελούσε ισχυρό συμβολισμό της κεντρικής μας ιδέας «αγωνιζόμαστε μαζί, θα ζήσουμε μαζί». 

Σήμερα, έξι μήνες μετά, όσες και όσοι, πρόσφυγες και ντόπιοι, συμμετείχαμε στη δημιουργία του Χώρου Στέγασης Προσφύγων City Plaza —και οι πολλοί-ές που πλαισίωσαν το εγχείρημα στη συνέχεια— νιώθουμε χαρά και περηφάνια που χτίσαμε το «καλύτερο ξενοδοχείο της Ευρώπης», όπως αποκαλείται το City Plaza από τη μεγάλη διεθνή καμπάνια αλληλεγγύης που πραγματοποιείται σε πολλές χώρες της Ευρώπης. 

Αναμφίβολα, σε αυτό το διάστημα κατορθώσαμε όλες και όλοι μαζί να δημιουργήσουμε ένα ολοκληρωμένο παράδειγμα αξιοπρεπούς στέγασης, πολυεθνικής συμβίωσης και κοινωνικής αυτοοργάνωσης. Και παράλληλα, ένα αντιπαράδειγμα κοινωνικής ένταξης των προσφύγων και των μεταναστών, ένα εφαλτήριο αγώνα για τη διεκδίκηση από το ίδιο το κράτος μόνιμων και αξιοπρεπών χώρων στέγασης, μία έμπρακτη πρόταση για το κίνημα και την κοινωνία του τρόπου αγώνα για τα δικαιώματα όχι μόνο των προσφύγων και των μεταναστών, αλλά όλων μας, από το ρατσισμό μέχρι την ανεργία και από τα κλειστά σύνορα ως τα μνημόνια. 

Oι πρόσφυγες και το δικαίωμα στην εκπαίδευση

Στις 10/10 οι πόρτες πολλών σχολείων άνοιξαν για να υποδεχθούν τα προσφυγόπουλα. Το γεγονός αυτό όμως, αν και σημαδεύτηκε από κινήσεις όπως τα χειροκροτήματα των μαθητών στο 67ο ολοήμερο δημοτικό σχολείο Θεσσαλονίκης, δεν αντιμετωπίζεται από όλους ως «φυσικό και επόμενο», ούτε συμβαίνει με τους καλύτερους όρους.

Η ανάγκη των εγκλωβισμένων στη χώρα μας παιδιών για μόρφωση, καταλήγει εκ των πραγμάτων από αυτονόητο δικαίωμα σε ένα ακόμη πεδίο διαμάχης ανάμεσα στην ακροδεξιά και το αντιρατσιστικό κίνημα.

Η «συζήτηση» που έχει ξεσπάσει, οι «ρατσιστικές αντιδράσεις», η «ανησυχία» και η «απογοήτευση» που προκαλούν οι αντιδράσεις αυτές στον χώρο της αριστεράς και του αντιρατσιστικού κινήματος, επιβάλλουν απαντήσεις οι οποίες μπορούν να δοθούν μόνο μετά από μια ψύχραιμη ματιά στα πρόσφατα γεγονότα.